مردمى و ساده‏زيست

توجه به انتقادها

عدالتخواهى و عدالت‏گسترى

سعه‏ى صدر و تحمل مخالف

اجتناب از هواهاى نفس

انس با خدا، انس با قرآن، استمداد دائمى از خدا

آيا فكر نمي كنيد كه ما آهنگ قرآني را بر فرهنگ قرآني، آهنگ شهيد و شهادت را بر فرهنگ شهيد و شهادت ، آهنگ اهل بيت(ع) را بر فرهنگ اهل بيت (ع) و شور حسيني را بر شعور حسيني ترجيح داده ايم؟

آرام آرام دلنشین و سبكبال پاسی را بر بال ملائك می‏گذاریم و دستان رمضان را در آغوش می‏گیریم پای بر شمارش معكوس دل می‏گذاریم و به سوی عشق و مستی در دست .

لیالی قدر در انتظارند تا فانوس عشق و عاشقی را بنوازند . معشوقه دل عطر شفا و رحمت را می‏گستراند، دلبری می‏كند تا تو را كه عاشقی و مجنون، ناز او را بخری .

در انتظار دیدن صبحی هستیم ، خجسته و نورانی که سیمای صاحب زمان و زمین و منجی انسان  از افق انتظار سر برآورد و انیس دل های خسته و مرهم جان های سوخته گردد.

او که امام عدل و پیشوای قسط است ، در عصر غیبت با حضور غایبانه اش سراسر زمین را آکنده است و نام و یادش نیروبخش دل هاست.

کدام اشک شوق و سوز دل است که نشان از آن یادگار علی و فاطمه ندارد . کدام مجلس و محفل عارفانه بی یاد او سر میگیرد.

امروز جهان تشنه عدالت مهدی است ،خورشید جمال او هرچند در پس پرده غیببت است ، روشنای جان و جهان است.  

.

نوروز یکی از نشانه های ملیت ماست.

نوزوز اگرچه روز نو سال است، روز کهنه ی قرنهاست. پیری فرتوت است که سالی یکبار جامه جوانی می پوشد تا به شکرانه ی آنکه روزگاری چنین دراز به سر برده و با این همه سردی زمانه تاب آورده است، چند روزی شادی کند.از اینجاست که شکوه پیران و نشاط جوانان در اوست.

نوروز یادها در سر دارد. از آن کرانه زمان می آید، از آنجا که نشانش پیدا نیست. در این راه دراز رنج ها دیده و تلخیها چشیده است، اما هنوز شاد و امیدوار است. جامه های رنگارنگ پوشیده است، اما از آن همه، یک رنگ بیشتر آشکار نیست و آن رنگ ایران است.

نوروز یکی از نشانه های ملیت ماست. نوروز یکی از روزهای تجلی روح ایرانی است. نوروز برهان این دعوی است که ایران، با همه سالخوردگی هنوز جوان و نیرومند است.